Embed

ozlem


 ..su-su-yo-rum! 

 

Kac sayfa dolusu yazip yazip üzerini karaladim...buru$turup attim..? Hic bir kelime icimdeki o müthi$ sevgiyi anlatmaya yeterli olmadi, olamazda!

Ve o sevginin verdigi kaybetme korkusu. Öyle ürkütücü ve yakici bir korkuki bu, sedece sonsuz sevgiyle baglananlar anlayabilir bunu, sevipte kaybetmekten korkanlar..

Bunlari anlatabilmek icin dogru kelimeleri durmadan aramak yerine, susmaya karar verdim..

 

Vardir herhalde oralarda bir yerlerde beni anlayan birileri dimi..?

 

Susmak bazen sözcüklerle bir $eyleri anlatmaktan daha etkili olabiliyor..susarak icimdekileri anlatiyorum sizlere, anliyormusunuz beni..?

 

Sadece susuyorum,

cünkü seviyorum,

ve korkuyorum...

 

Sadece..

 

..su-su-yo-rum!


 

 ..su-su-yo-rum! 

 

Kac sayfa dolusu yazip yazip üzerini karaladim...buru$turup attim..? Hic bir kelime icimdeki o müthi$ sevgiyi anlatmaya yeterli olmadi, olamazda!

Ve o sevginin verdigi kaybetme korkusu. Öyle ürkütücü ve yakici bir korkuki bu, sedece sonsuz sevgiyle baglananlar anlayabilir bunu, sevipte kaybetmekten korkanlar..

Bunlari anlatabilmek icin dogru kelimeleri durmadan aramak yerine, susmaya karar verdim..

 

Vardir herhalde oralarda bir yerlerde beni anlayan birileri dimi..?

 

Susmak bazen sözcüklerle bir $eyleri anlatmaktan daha etkili olabiliyor..susarak icimdekileri anlatiyorum sizlere, anliyormusunuz beni..?

 

Sadece susuyorum,

cünkü seviyorum,

ve korkuyorum...

 

Sadece..

 

..su-su-yo-rum!


 
Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman 
    Beni unutma  
Çünkü ben her gece o saatlerde
Seni yaşar ve seni düşünürüm
Hayal içinde perişan yürürüm
Sen de karanlığın sustuğu yerde 
    Beni unutma  
O saatlerde serpilir gülüşün
Bir avuç su gibi içime, ey yar
Senin de başında o çılgın rüzgar
Deli deli esiverirse bir gün 
    Beni unutma  
Ben ayağımda çarık, elimde asa
Senin için şu yollara düşmüşüm
Senelerce sonra sana dönüşüm
Bir mahşer gününe de rastlasa 
    Beni unutma  
Hala duruyorsa yeşil elbisen
Onu bir gün benim için giy
Saksıdaki pembe karanfilde çiğ
Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen 
    Beni unutma  
Büyük acılara tutuştuğum gün
Çok uzaklarda da olsan yine gel
Bu ölürcesine sevdiğine gel
Ne olur Tanrıya kavuştuğum gün
    Beni unutma..  

 

 
 
 
         


Soguk bir sabaha uyandim icimde bir ürpertiyle,

yalnizligin koynundan cikip özlemlerimle dü$tüm yollara,

bata cika bu $ehri kaplayan beyaz örtüden.

Tek hissettigim icime kadar i$leyen soguktu,

ellerim ü$üyordu,

ah yanimda olsaydin,

ah olabilseydin,

ellerimi tutabilseydin,

sicakligin icime kadar i$leseydi..

Ah ke$ke,

ke$ke...

....

....

 

Ne cok ke$kelerim oldu

ama hic biri icimi bu kadar ürpertmedi.

ü$üyorum,

yoklugunda hep ü$üyorum..!

 

Gökten yagarken lapa lapa kar taneleri,

saclarima dokunan her tanede senin ellerini hissetmek istiyorum..

 

Bu $ehri beyaz bir örtü kapliyor,

ve kalbimide bembeyaz bir özlem,

senin sevginle dolu..

 

Ne cok özlemlerim oldu,

hic biri bu kadar derinden ve güclü olmamidi....!

özlüyorum,

yoklugunda varligini hissetmeyi özlüyorum

 

21 temmuz 2008 konyadan geldigim gün

Her animda sen varsin, seni hep icimde ta$iyorum birtanem!

Hani özlemek varya...

Yokluguna dayanamayip icin icin yanmak,

Varliginda ise bir türlü ona doyamamak..

Ama yinede hep özlemek,

özledikce sevmek,

sevdikce özlemek..

Her aninda o a$ki yüceltmek..

 

insan sevince anliyor bunlari;

 

A$kin diger adi özlemekmi$!

 

 

 

 


 

Icimde sanak yagi$larla yagan bir özlem yagmuru..

Dilimin ucunda söylemek isteyipte söyleyemedigim bir kac sözcük..

Ve cok uzaklarda......umutla bekleyen diger yarim..




“Uzaklarda Çok uzaklarda bir yarim var Beni benden daha iyi tanıyan ve beni benden daha iyi anlayan Uzaklarda Çok uzaklarda bir yarim var Bazen Bir okyanusa dalıp Uzaklaşmak istiyorum mekanımdan Bir damla yetecek Kirlerimden beni arındırmaya Susacağım ayrılırken Sessizliğimi kazandığım barınağımdan Vardığım her durak Bana seni anımsatıyor...

 

 
     

picture 

 

 

Satırlarıma ‘sen’ değil,
Özlemin dökülüyor…

Olmazsa olmazım ‘sen’…
Yoksun işte…

Bir hayalden ibaret özlemlerim…Yastığıma başımı koyduğumda

sadece sen'li hülyalara bırakıyorum ruhumu...

Dışına çıkılması zor bir yol gibisin…

Çıksam, düşeceğim sanki uçurumundan…


Oysa yoksun, varlığımın sınırlarında…

Anladım ki sen kolaylaştırdıkça anlamını, ben zorlaştırıyorum seni…

Oysa basit bir oyunsun, beynimin içinde karmaşaya sebep olan.
Ve karmaşık olan sen değil, sensizliği anlamak…

Hangi kelime, hangi cümle sensizliği anlatabilir ki ?
Düşünüyorum da düşünecek bir şey yok özünde…

Varlığının yerine yokluğunu kabullenmeyi

öğrenmeli avaz avaz…
Bir sensizliği bir de yalnızlığı yaşayabilmeli içimde ki

sesliliğe rağmen…

Oysa,
Bıraksam çığlıklarımı terkini sindirecek suskunluğum…
Bu yalnızlık, suskunluğuma eşit olacak sensizliğe

 giden her adım da…

Biliyorum, kendimi kandırıyorum zamana karşı…
Ve bilmek bahane değil ‘bana’…

Olmazsa olmazım ‘sen’…
Yoksun işte…

Ve görmüyorsun…

 

Sana gözlerim değil,

Yüreğim…
Bedenim…
Ağlıyor !

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !